Hediye
Sana kendimi hediye ediyorum. Düşüncelerimi, gençliğimi, duygularımı emanet ediyorum. Yara izlerimi görmene izin veriyorum. Beni tanımanın en iyi yolunu, ellerimle gösteriyorum.
Artık canımı nasıl yakacağını çok iyi biliyorsun. Beni apaçık görebiliyorsun. Kucağına bir kullanma kılavuzu koymuşum gibi…
Get Betül Faydalı’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Nereden geldiğim ve nereye gittiğim ortada. Sürecim, döngülerim, evrelerim… Avucunun içinde.
Dilediğin gibi sıkıştırabilirsin yüreğimi. Ruhumun boğazını sıkabilirsin, canımı çıkarmak ister gibi.
Ya da gerçeğimi görürsün belki. Özümü fark edersin. İhtimaller okyanusunda, içinde bir sıcaklık hissedersin. Kendine benzeyen, benzemese de belli eden. Gözlerimdeki parıltıyı görürsün. Işığımı söndürmek yerine parlamama izin verirsin. Belki bir yakınlık hissedersin, hayranlık duyarsın…
Doğum anımdan ölüm anıma, hayatıma eşlik edersin. Dünün yerini bugüne bırakması gibi. Dolunayın kaybolup yerini gün doğumuna emanet etmesi ve batan güneşin yerini yıldızlara teslim etmesi gibi…
Sana kendimi hediye ettim. Ben Doğumu yani.
