Medium Medium!!.
Medium Medium… Bu kaçıncı kaydoluşum?..
Her kaydoluşumda aynı problemi yaşıyorum. Zaten ne zaman yazmaya başlayacak olsam hep bir problem yaşıyorum. Ya başım ağrıyor, ya en rahat pozisyonu bulamamış oluyorum, yanımda bilgisayarım olmuyor, kafamda yazacak bir şey olmuyor. Sonuncusu en vahimi.
Kafanda yazacak bir şeyler varken uygun şartları bulamamak da çok fena. Mesela şu an klavyesine hiç alışık olmadığım bir bilgisayardan yazıyorum. Vallahi sinirlerim bozuldu. Bu zor şartlar altında benden kim üretkenlik bekleyebilir ki…
Get Meli’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Arkadaşlar valla zihnimiz kadar gündem de yoğun. Yetişebilene aşk olsun. En son çareyi birkaç gün hiç haberlere göz atmayıp bir anda (reklam değildir.) BBC Türkçeye girip bütün haberleri iç sıkıntısıyla ve deirn bir iç çekiş ile gözden geçirdiğim bir yöntem buldum. En azından iç sıkıntısını ufak ufak alıp birden ne olduğunu anlamadan patlamıyorum da overdose olup sorunun neyden kaynaklandığını biliyorum. Bana bu yöntem yyaradı en azından, şimdilik memnunum. Ha bir de şey var. Sabahları babama soruyorum. “Neler oluyor dünyada?” “Bu dünyada neler oluyor?” soruyu çeşitlendirebilirsiniz. Aşırı kritik bir şey yaşanıyorsa bu yöntemle haberdar olmuş oluyorum ki dümeni ona göre döndüreyim.
Ay ne yoruldum. Hayat acayip yorucu. Ben çoğunu kafamın içinde yaşıyorum son 4–5 senedir ne yalan söyliyim. İnsanları gözlemlemekten gözlemeci teyzelere döndüm. Ne alaka bilmiyorum. Aklıma geldi, daha iyisi gelmedi. Onların neşesi var benim neşem biraz daha gizli gizli oluyor. Ben neşemi acayip saklıyorum oradan buradan. Neşeme sahip çıkıyorum aman nazar değmesin. Ben biraz stresli biriyim.
Son 4–5 seneye geri döneceğim çünkü canım öyle istiyor. Sanki oralardan bir şey çıkacak gibi. Acayip stresli dönemler geçirdim arkadaşlar, yaratıcılıkla delilik arasında kaldım. Ne zor şey. Benim ki bilgi eksikliğinden bir de “yapma çocuğum” “tutma çocuğum” “bağırma konuşma çocuğum”dan dolayı içime kapanıp hiçbir merağımın peşinden gitmeye cesaret edememekten kaynaklanıyor. Açıkçası baya uzun bir süre dünyayı 2 boyutlu filan yaşadım. Çok acı bir şey. Yalnız sonra çok boyutlu bi bakış açısı kazanınca hangi açıya bakacağınızı hangi açıdan ne anlayacağınızı da şaşırıyorsunuz… Kendimi kampa soktum ben de. İnanın biz nerdeyiz bu dünya ne manadır yetişkinlik nedir sakin olmak akıllı olmak nedir hiç bilmiyordum. Sizi tatmin eder mi bilemem ama şimdilik geldiğim nokta en azından bana bir rahat nefes aldırıyor çünkü okul dönemini bitirince ne bok yiyeceğimi şaşırmıştım afedersiniz. Ben sandım ki her şey okul okurken olduğu gibi kolay olacak. Zorlandığım şeylerden kaçabileceğim, tanımadığım bir sürü insanla goygoy yapıp duracağım. Ömür de böyle umursamaz bir neşe içinde geçecek… Vay anasını vergi diye bir şey varmış ve insana neler yapıyormuş ya?… Kendimi uzunca bir süre muhasebeci gibi hissettim. İnanın matematik hiç işime yaramayacak sanıyordum sayısal bilgiler beynimin içinde olmadığı için duvara tosladım. Hala da anlamlandırmaya çalışıyorum. Bu arada 28 yaşındayım ve söyleyeyim bence artık insanlar daha geç olgunlaşıyor. Ne hikmettir onu bilmem ama 3 kelimelik dağarcığımla ve “he he…” diye geçiştirmelerimle bütün dünyayı idare edebileceğime inanıyordum. Zoooooorttt… Bu işi (yetişkinlik işini) kolaylıkla yapabilen herkese saygım 10 kat arttı… Şimdi on yirmi sene öncesine dönüp belki o zaman için benim şu an olduğum yaştan daha küçük yaşta olan insanlara bakıyorum dünyayı yerinden oynatıyorlar. Ben kendime bakıyorum daha kendi dünyamda bir taşı alıp buradan oraya koyarken başında on kez düşünüyorum. Müthiş bir muhakeme yeteneksizliği… Ben gülüyorum artık bu duruma istemsiz. Gülünce biraz daha katlanılabilir oluyor…
Vallahi ben çözümü şimdilik gereksiz goygoylarda kendimi kaybetmeyerek, hiç üzerine düşünmek istediğim şeylerin üzerine ağlayarak düşünce ve hissiyat parçaları üreterek, nerde yaşadığımızı anlamaya çalışarak vakit geçirmekte bu kamp sürecinde buldum. Yoksa dışarısı çok tehlikeli geliyor baba… Cahillik fenalık. Allah kimsenin başına vermesin inşallah. Ben bu yaşa kadar yaşadığım baloncuğun içinden istemeden de olsa çıkmış bulundum. Darısı(?) çıkmayanların başına(?).
